Security through Obscurity voor Halsema

Er zijn weinig mensen onder de Webwereld-lezers die voorstander zijn van Security through Obscurity. Sterker nog: de meesten, mijzelf incluis, weten dat het niet werkt. De ellende rond de OV-chipkaart wordt immers gekenmerkt door een chip die bestond bij de gratie van een geheim en een organisatie die zich kenmerkt in geheimzinnigheid over relevante rapporten rond beveiliging. Hoeveel ironischer kan het dan zijn dat vandaag de smoel van Rover daar nog een schepje bovenop doet?

We hebben het dan natuurlijk over Fok-columnist DriekOplopers, die Femke Halsema oh zo satirisch naar het hiernamaals verwenst en mensen nog veel satirischer aanmoedigt haar huis in brand te steken. Kennelijk zat het meneer niet lekker, want op NOVA beweert hij eerst te hebben gezocht op internet of het huisadres niet te vinden was. DriekOplopers zocht en vond niets. Dan zal het dus wel goed zitten, bedacht de beveiligings- en googlespecialist. Security through obscurity geregeld? Ja? Bedreigen maar!

Security through obscurity
Een interessante visie, die getuigt dat hij als OV-watcher niet veel heeft begrepen van wat zich de laatste acht maanden in Nederland rond kaartjes in het openbaar vervoer heeft afgespeeld. Geheimen lekken namelijk altijd uit en dus verscheen het adres van Halsema al op internet. Wie zelf logisch nadenkt en dan zoekt komt een griezelig eind dit te vinden. Beschermingsmaatregel weg, terwijl de dreiging staat. De burgerij mag opdraaien voor de bescherming die de politie nu mag leveren als gevolg van nieuwe bedreigingen in reactie op de oproep.

Maar de echte ironie komt na de column, want het is GeenStijl die weet te onthullen wie DriekOplopers is: Riek Spitshorst de (inmiddels ex-) woordvoerder van reizigersvereniging Rover en (inmiddels ex-) columnist bij de PvdA Amsterdam. Dezelfde security through obscurity die hij voor Halsema in gedachten had, blijkt nu opeens voor hem niet te werken. Het uitlekken van zijn geheim komt nu opeens op een ongunstig moment. De PvdA geeft de columnist de bons.

Onterecht ingrijpen

Maar meneer maakt nog een andere denkfout. Een politica moet nu geheimzinnig gaan doen over haar adres, omdat iemand anders heeft besloten foute oproepen te doen. Technisch gesproken veranderen de grappen van Spithorst nu het risico model voor de familie van Halsema. Na de moord op Fortuyn en van Gogh en de talloze bedreigingen aan het adres van Wilders en Hirsi Ali/Magan is bekend dat er zieke geesten genoeg zijn om ellende uit te halen. Spithorst grijpt met zijn handelen in op de persoonlijke levenssfeer. Hij voert de strijd niet op het toneel van de politiek waar het onderwerp Duyvendak thuishoort, namelijk het publieke debat.

Die inbreuk is een meteen een aantasting van de grondrechten van mensen. De vrijheid van meningsuiting is ook zo’n grondrecht en dat staat in het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM). Maar juist op dit soort gebieden is het beperkt in het tweede lid van artikel 10. Het is niet voor niets dat het recht op leven bij het EVRM artikel 2 is, het recht op een levenssfeer (en daar vallen brandende huizen nu eenmaal niet onder) artikel 8 en het recht op vrije meningsuiting artikel 10. Het zou Spithorst hebben gesierd om de afwegingen rond beveiliging aan de mensen over te laten aan de diegene die het betreft en dat niet voor ze te hebben gedaan.

Leave a Reply