Valentijnsvonnis: Microsoft’s liefde voor partners

Microsoft heeft alle geldstromen van een zakenpartner platgelegd. De onderneming heeft zeer waarschijnlijk te veel geld aan de gigant betaald en dat is nu gestopt. Ook een zusterbedrijf dat helemaal geen Microsoft-producten gebruikt maar het concurrerende Linux levert, is getroffen door een beslaglegging.

Dat blijkt uit een vonnis waar de Amerikaanse gigant de pijlen richt op Wipa Nederland B.V. Een onbekende mkb-onderneming, die online werkplekken op basis van Microsoft-producten aanbiedt. Klanten loggen in op de server van dit bedrijf en werken zo in de cloud. In 2008 sluiten Microsoft en Wipa een zogenaamde SPLA-licentieovereenkomst af. Om sjoemelen tegen te gaan, kan er een audit op de boeken worden gedaan.

Geen audit

Zo’n audit naar de administratie komt er volgens Wipa en het vonnis nooit. Wel belt een persoon en doet hij alsof hij een nieuwe klant wil worden. Op basis van zo’n verkoopgesprek handelt Microsoft alsof ze een deugdelijke audit hebben uitgevoerd. Wat ontbreekt, is cruciale informatie of klanten zelf al beschikken over licenties, of het salespraatje correcte cijfers geeft of dat de medewerker slechts heeft geschat en welke klanten nu welke licenties nodig hebben.

Wat Microsoft niet doet, doe ik wel: de feiten controleren en kijken in de licentie-administratie. Als de mij getoonde informatie correct is dan kom ik tot een opmerkelijke conclusie: het mkb-bedrijf betaalt zeer waarschijnlijk duizenden euro’s teveel aan licenties. Wipa Nederland B.V. meldt niet altijd een licentie na gebruik af en voor sommige klanten met eigen licenties wordt soms uit voorzorg toch een licentie geregeld. De malversaties die Microsoft beschrijft, zie ik niet.

Ex-parte

Met flarden van het verkoopgesprek in de hand start Microsoft op 14 februari 2017 een procedure bij de rechtbank Amsterdam. Het gaat om een ex-parte zaak. Om geen slapende honden wakker te maken, mag de gedaagde partij zich niet verweren en gebeurt zo’n procedure in het geheim. De eis: leg beslag op de administratie, computers, servers en alle financiële middelen van het bedrijf, het moederbedrijf en een zusterbedrijf dat werkplekken levert op basis van open-sourcesoftware.

Volgens Microsoft draait de zaak om 170.000 euro niet-betaalde licenties. Dit gebaseerd op basis van een verkoopgesprek. Het komt een tikkeltje agressief over om zonder inhoudelijke verificatie vervolgens beslag op alle bezittingen te leggen en dit zes maanden te laten duren voor de inhoudelijke gronden worden aangeleverd. Je weet dat je daarmee een hostingbedrijf uiteindelijk naar een faillissement stuurt.

Dreigen

Natuurlijk heb ik Microsoft herhaaldelijk om uitleg gevraagd. Nogal onder de gordel volgde wel een vraag ‘uit persoonlijke interesse’ of ik bij Wipa betrokkenheid heb. Opmerkelijk voor een bedrijf dat net beslag heeft gelegd op de administratie van dat bedrijf en dat zelf zou moeten kunnen ontkrachten.

Uiteindelijk komt er het volgende statement van het bedrijf:

“We reageren niet op contractuele overeenkomsten met individuele klanten of partners en verschaffen ook geen informatie over lopende juridische zaken. Algemeen kunnen we wel stellen dat Microsoft zijn verantwoordelijkheid om mensen te beschermen tegen de aankoop van illegale of oneigenlijke software zeer serieus neemt. We passen daarvoor treffende maatregelen toe, waaronder contractueel overeengekomen auditprocessen en andere acties om het vertrouwen van klanten in ons partnernetwerk te waarborgen, en om de risico’s die worden veroorzaakt door illegale en oneigenlijke software te verkleinen.” – Microsoft

In het verzoekschrift om een beslag is de advocaat helder. In punt 15 legt hij uit dat er eerst beslag moet liggen om dan na het beslag Wipa uit te nodigen voor overleg. Dat had dezelfde dag nog gekund, maar anderhalve week heeft de reus uit Redmond die belofte niet waargemaakt. Dat zou kunnen duiden op een tactiek: intimideren tot een bedrijf zo onder druk staat dat ze alles wel tekenen om maar niet ten onder gegaan.

Wat deze Valentijnsdag mij heeft geleerd, is dat partners zo’n dag heel verschillend vieren. Waar ik mijn vrouw bloemen en een dinertje gaf, koos Microsoft als een femme fatale voor zijn partner voor een beslag. Ongeacht je eigen trouw kun je sommige relaties beter niet aangaan.

Donner weigert onderzoek besparing open source

Minister Donner weigert onderzoek uit te voeren naar de besparingen die open standaarden en open source opleveren. Als de Rekenkamer het niet kan becijferen kan niemand het.

Dat beeld komt boven na bestudering van de antwoorden die de minister geeft aan GroenLinks-parlementariër Arjan El Fassed. Die vuurde 28 vragen op Piet Hein Donner af. Aanleiding daarvoor was het onderzoek van de Algemene Rekenkamer naar de vraag hoeveel er nu met open-sourcesoftware te besparen valt. Dat onderzoek werd uitgevoerd in reactie op een aangenomen motie van het voormalig SP-kamerlid Arda Gerkens. Lees het verhaal op Webwereld.

Antwoord op kamervragen (.doc)

ICT-chaos in Amsterdam nekt open source

De ict-infrastructuur in de gemeente Amsterdam staat er zo slecht voor dat de verantwoordelijke directeur het risico van open standaarden en open source niet aandurft. “Het is crisis.”

De gemeente Amsterdam schrapt de plannen om open standaarden en open source te implementeren, omdat dit de heersende ict-chaos zou vergroten. Hierover is een aantal raadsfracties woedend. Eén raadslid overweegt zelfs juridische stappen omdat ambtenaren geen volledige openheid van zaken over de kwestie willen geven.

Het conflict tussen de Dienst ICT en de lokale politiek speelt al enige tijd, maar wordt steeds verder op de spits gedreven. De hoofdstad leek ambitieus aan de slag te zijn gegaan met het gebruik van open standaarden en ook een project om open-sourcesoftware een kans te gunnen, leek te slagen. Maar sinds enige tijd is duidelijk dat de ambities meer door de politiek dan de ambtelijke top worden gedragen. De meest recente climax is dat open-sourcesoftware een risico zou vormen. Lees het verhaal op Webwereld.

2009: Open standaarden en NOiV in crisis

Dit jaar werd pijnlijk duidelijk wordt dat het Nederlands overheidsbeleid rond “open” software maar heel, heel moeizaam wordt uitgevoerd. Bovendien worden open standaarden verder uitgehold.

Het jaar 2009 had het jaar moeten zijn, waarin overheden een grote sprong vooruit hadden moeten zetten met standaarden om uniform met informatie om te gaan. Deze open standaarden maken niet alleen nu de uitwisseling van informatie mogelijk, maar ook over 10, 30 of duizend jaar. Daarnaast moeten ze ervoor zorgen dat ons land niet te afhankelijk van een enkele leverancier. Tot zover de ambities uit het Actieplan Nederland Open in Verbinding (NOiV) van staatssecretaris Frank Heemskerk van Economische Zaken.

Lees het verhaal op Webwereld.