Welkom bij De Winter Information Solutions

In AG Connect 5 (2026) verscheen mijn artikel Soevereiniteit is geen ideologie, het is beveiligingsbeleid. Aan de hand van de Amerikaanse sancties tegen het Internationaal Strafhof laat het zien dat digitale afhankelijkheid een concreet informatiebeveiligingsrisico is.

Een buitenlandse overheid hoeft geen server te hacken om de IT van een organisatie plat te leggen; een sanctiebesluit kan genoeg zijn. Hoofdaanklager Karim Khan van het Internationaal Strafhof verloor zijn Microsoft-werkplek, en de Nederlandse dienstverlener ProcoliX liet het Hof weten de dienstverlening te moeten staken. Dat raakt direct aan de drie doelen van informatiebeveiliging: beschikbaarheid, integriteit en vertrouwelijkheid.

Vanochtend (7 oktober 2026) is SAFARI gepresenteerd aan 325 auditors van de Belastingdienst. SAFARI is een open methodiek waarmee organisaties hun digitale soevereiniteit systematisch kunnen beoordelen en onderbouwen.

Digitale soevereiniteit gaat over de vraag hoeveel controle een organisatie daadwerkelijk heeft over haar digitale diensten, gegevens en leveranciers. Kan zij zelfstandig keuzes maken? Kan zij blijven functioneren wanneer een leverancier, technologie of onderdeel van de keten wegvalt? En kan zij aantonen onder welke wetgeving haar gegevens en systemen vallen?

Geen week gaat voorbij zonder een verhaal over een AI-systeem dat “hackt”. Spannend nieuws, bijna filmisch. Jammer alleen dat het niet klopt. Hacken is geen technische term maar een juridische: computervredebreuk, artikel 138ab. Iets waarvoor je gedagvaard kunt worden, veroordeeld, misschien zelfs beroemd in de verkeerde kringen. Een AI-systeem heeft geen opzet, geen strafblad, geen advocaat die “maar edelachtbare, mijn cliënt is een taalmodel” mag bepleiten. Dus “AI hackt” is grammaticaal net zo correct als “de wasmachine is jaloers”. Wat er wél gebeurt: het systeem lost een probleem op. En daar is het, tot onze stille frustratie, vaak beter in dan de stagiair die de firewall moest instellen.